آیا مدیر شما آلوده و سمی شده است؟

رفتار مدیران می تواند از جمله عواملی باشد که بیشترین تاثیر در افراد یک تیم یا سازمان را در نگاه آنها به سازمان شکل دهد. بنابراین در هنگام تعیین مدیران و همچنین در ارزیابی آنها می توان به نکاتی که آنها را مدیری آلوده یا سمی می سازد توجه نمود. در این یادداشت به ارائه نکاتی پیرامون ویژگی های مدیران سمی یا آلوده پرداخته شده است که می تواند در شناسایی، ارزیابی و اصلاح آنها مفید واقع شود.

1- خودخواهی

این گونه از مدیران دغدغه تحقق اهداف و ماموریت سازمان را نداشته و تنها به فکر تحقق اهداف شخصی خود هستند و همچنین صرفا به این دلیل سعی در تحقق اهداف سازمانی می نمایند که از پاداش و مزایای مربوط به آن برخوردار شوند.

2- قدر نشناسی

ممکن است برخی از مدیران در مواجه با دستاوردهای تیم، تحقق اهداف و عملکرد فوق العاده اعضای تیم خود کاملا بی تفاوت بوده و از آنها قدردانی نکنند، اما از طرفی آن دستاوردها و نتایج را به نام خود و در مواقعی که نفع آنها در میان است به کار گیرند.

3- خودستایی

این گونه از مدیران هیچ گاه اشتباه خود را قبول نکرده و در جست و جوی اشتباه دیگران می باشند. در واقع این گونه از مدیران همواره تصویر مثبت خود را در عدم ارتکاب اشتباه دانسته و آنکه خطایی کرده باشند را اعترف نمی نمایند.

4- بی برنامگی

این گونه از مدیران مدام اهداف و مسیر را فراموش کرده و ممکن است هر روز تصمیمات روز گذشته خود را نقض نمایند. اعضای تیم آنها نمی توانند دیدگاه مدیر خود را به خوبی تشخیص داده و همواره در انجام وظایف خود سر در گم هستند.

5- تجسس در امور

این گونه از مدیران وقت زیادی را صرف توجه به جزئیات نموده و به دنبال اجزای تمامی امور هستند. در واقع تجسس بیش از حد آنها این برداشت را در کارکنان ایجاد می کند که آنها در جست و جوی ایراد در کار بوده و قصد دخالت دارند.

6- قلدرمابی

این گونه از مدیران چه به صورت کلامی و چه به صورت رفتاری و جسمی، باعث نابودی امنیت و آرامش در سازمان شده و حس رقابت مخرب را در کارکنان برای پیروزی در جنگ بر سر منابع ایجاد می کند.

7- عدم دسترسی

این گونه از مدیران به صورت ذهنی، جسمی و هیجانی در کار خود حضور نداشته و در دسترس نیستند. آنها همواره پر مشغله به نظر می آیند و ملاقات با آنها تقریبا امکان پذیر نیست و اگر هم امکان آن فراهم شود، زمینه ارتباطات دو طرفه و آزاد با آنها مقدور نمی باشد. آن ها صرفا در استقبال خبرهایی هستند که سبب خوشحالی آنها باشد و به دنبال شنیدن سایر موارد یا انجام وظایف هدایتی و ارتباطی نیستند.

8- خود شیفتگی

خود شیفتگی می تواند عاملی باشد که برای فرد خود شیفته و همچنین افرادی که با وی در تعامل هستند ناخوشایدند باشد. خود شیفتگی ناهنجاری رفتاری بوده و بنابراین فرد خود شیفته از نوعی ناهنجاری رفتاری رنج می برد و از طرفی افرادی که با وی در ارتباط هستند نیز از تعامل با او ناراضی می شوند.