چگونه می توان سازمانی یادگیرنده ساخت؟

مواجه سازمان ها امروزی با رویدادهای غیر قابل پیش بینی تقریبا امری عادی شده و از ویژگی های فضای کسب و کار برای سازمان های امروزی شده است. بنابراین سازمان ها باید مدام یاد گرفته و به سوی سازمان های یادگیرنده حرکت نمایند و در واقع انطباق، نوآوری و اجرا می تواند حلقه فعالیت های روزانه سازمان ها را تشکیل دهد. در این یادداشت به ارائه نکاتی پرداخته شده است که می تواند تحول سازمان ها برای تبدیل شده به سازمانی یادگیرنده را تسهیل کند.

1- رویکرد ابداعی

کارکنان در سازمان آنچه که مدیران آنها می گویند را انجام نمی دهند، بلکه آنها انجام دهنده الگوهای عملی مدیران خود هستند. بنابراین برای آنکه بتوان نوآوری و خلاقیت را در سازمان رواج داد و نهادینه کرد، پرداختن شعارگونه به آن کفایت نکرده و مدیران باید در عمل به ایده های خلاقانه برای عملی شدن کمک کنند و زمینه اجرایی آن را فراهم آورند و همچنین خود نیز راه حل هایی نوآورانه ارائه نمایند و یادگیری را نهادینه کنند.

2- سازش و پشتکار

یادگیری موضوعی نیست که بتواند سریعا و در یک لحظه شکل بگیرد. سازمان های یادگیرنده، یادگیری را اقدامی روزانه تلقی کرده و آن را جدای از اقدامات و وظایف جاری خود قرار نمی دهند. این کار می تواند از طریق بازخورد، تقدیر از اقدامات نوآورانه، تغییر در شیوه های مرسوم، زمینه سازی برای قبول مخاطره، اعتماد و قبول شکست و مواردی از این دست فراهم آید.

3- نرخ بازگشت به سرمایه یادگیری

نرخ بازگشت به سرمایه (ROI) در حوزه یادگیری می تواند زمان و تلاش صرف شده سازمان برای تبدیل شدن به سازمانی یادگیرنده را از لحاظ حسابداری منابع انسانی و تاثیر آن در آورده های سازمان محاسبه نماید. میزانی که یادگیری سازمانی می تواند سبب افزایش بهره وری سازمانی شود، می تواند از بزرگ ترین مشوق هایی باشد که سازمان ها در پی آن رفته و به سوی سازمانی یادگیرنده حرکت نمایند. در واقع نرخ یازگشت به سرمایه در سازمان های یادگیرنده، شاخصی شفاف و غیر قابل مذاکره از اهمیت یادگیری و مهارت عملی سازمان می باشد.