آیا مدیرتان ارزش شما را می داند؟

یکی از مهم ترین عواملی که انسان در مورد آن مدام فکر کرده و می تواند سبب تغییرات عمده در سرنوشت کاری انسان شود، مدیر او می باشد. در واقع در بسیاری از موارد مدیران می توانند سبب رشد کارکنان شده یا در مقابل باعث سرخوردگی و پس رفت کاری در آنان شوند. در این یادداشت به ارائه نکاتی پرداخته شده است که هم می تواند سبب هوشیاری مدیران شده و از طرفی زنگ خطری برای کارکنان باشد تا بتوانند تصمیم درستی در مورد مسیر شغلی و نوع همکاری خود در قبال رفتار مدیرشان بگیرند.

1- برخورد ماشینی

اگر نگاه مدیر صرفا به نتایج و کمیت کار شما باشد و با شما همانند یک معامله گر رفتار نماید، در واقع نگاه او به شما ماشینی و غیر انسانی است. مدیری که برای کارکنان خود ارزش قائل باشد به شمارش کارهای آنها و توجه صرف به نتایج نمی پردازد، بلکه کیفیت و فرایند کار را نیز همواره پایش و در نظر می گیرد.

2- آینده نامعلوم

اگر مدیر شما ارزش برای شما قائل باشد، در مورد آینده شما تفکر و سعی در ترسیم آن برای شما می کند. در واقع این کار را برای رشد شما در سازمان و در قبال وظیفه مربی گری و هدایت خود باید انجام دهد. همچنین اگر آینده ای برای کارکنان ترسیم نشود و در مورد مسیر شغلی با آنها صحبت نشود، می توان ادعا نمود که هر کسی را می توان در آینده جایگزین نموده و نگاه بلند مدت و توسعه ای در آنها وجود ندارد.

3- عدم سرمایه گذاری

اگر مدیر شما درباره توسعه شما فکر نکند، در واقع ارزشی برای شما قائل نیست. مدیر باید به فکر یادگیری و توسعه کارکنان خود و آمادگی آنها برای مواجه با چالش ها باشد. بنابراین اگر فرصت مواجه با کارهای جدید و چالشی در اختیار شما گذاشته نمی شود، مدیرتان قصد سرمایه گذاری در شما نداشته و در شما رشدی ایجاد نخواهد نمود.

4- عدم توجه به علایق

اگر مدیر شما کارهایی را که دوست می دارید، در اختیار شما قرار نداده، در واقع شما را در انجام کارها بدون احساس در نظر گرفته و ارزشی برای علایق شما قائل نیست. مدیری که بدون توجه به علایق کارکنان خود به آنها کار می دهد، قصد انگیزش کارکنان خود را نداشته و در واقع ارزشی برای آنها قائل نیست.

5- وقت نگذاشتن

اگر دسترسی به مدیرتان دشوار است یا زمان کمی را برای گفت و گو با شما در نظر می گیرد، درواقع ارزشی برای شما قائل نیست. مدیری که ارزش کارکنان خود را شناخته و آنها را محترم بشمارد، وقت خود را صرف آنها نموده و حداکثر تلاش خود را برای ارتباطات با آنها می کند.

6- بی توجه به شخصیت

اگر مدیر شما در مورد علایق و شخصیت غیر کاری شما، علاقه ای به خرج نداده و صرفا کار شما برای او اهمیت دارد، در واقع ارزشی برای شما قائل نیست. مدیری که برای کارکنان خود ارزش قائل بوده و آنها را مهم تلقی کند، به فکر کیفیت زندگی غیر کاری در کنار زندگی کاری کارکنان خود خواهد بود و هیچ یک را در قبال دیگری خدشه دار نخواهد نمود.

7- عدم بازخورد مناسب

بسیاری از مواردی که انسان می آموزد، از طریق خطاهایی است که انجام می دهد. اگر مدیر خطاها را تذکر یا روش های صحیح تر انجام کار را در اختیار کارکنان خود قرار ندهد، در واقع نمی خواهد آموزشی به آنها داده و سبب رشد آنها شود و در واقع ارزشی برای آنها قائل نیست. همچنین مدیری که ارزشی برای کارکنان خود قائل نباشد، آنقدر صبر می کند تا او دچار اشتباه شده و برخورد بدی با آن نماید، در حالی که اگر ارزش کارکنان خود را بداند، به آنها بازخورد داده و اجازه بزرگ تر شدن مسئله را نخواهد داد.

8- جبران خدمات اجتماعی

تمامی انسان ها در کنار نیازهای مادی که دارند، بخشی از جبران خدمات خود را از جامعه گرفته و برای آن کار می کنند. بنابراین مدیری که به فکر تشویق کارکنان خود در جمع نبوده و از ارائه اجتماعی و تشویق آنها در جمع امتناع می کند، در واقع ارزشی برای آنها قائل نبوده و صرفا نگاه ابزاری برای آنها قائل است، البته تا آنجا که بتوانند سبب پیشروی مدیر شوند.

9- عدم توجه به نیاز

اگر مدیری بتواند با تصمیماتی شرایط زندگی شما را بهبود داده و بهره وری شما را افزایش دهد، اما این کار را نکند در واقع ارزشی برای شما قائل نمی باشد. این موارد می تواند ساعت کاری، روش هایی کاری و هر چیزی که سبب بهبود رضایت شما از انجام کار می شود را شامل شود.