زمان از محدودترین و ارزشمندترین منابعی است که استفاده نادرست از آن می تواند منجر به نتایجی شود که هرگز فرصت اصلاح آنها ایجاد نمی شود. اما افراد به دلایل مختلفی زمان خود را تلف می کنند که می تواند متناسب با شخصیت آنها متفاوت باشد. در این یادداشت به معرفی سه دسته از افراد پرداخته شده است که به راحتی زمان را به هدر می دهند. توجه به این نکته ضروری است که برای اصلاح یا مدیریت این افراد ابتدا باید علائم رفتاری عنوان شده در سه گروه را شناخته و سپس دست به اقدام متناسب نسبت به آنها زد.
1- هیجان گراها
این دسته از افراد معنقد به آن هستند که تحت فشار و تنش بیشترین بازده را داشته و در صورت عدم وجود هیجان در کار، بهره وری آنها کاهش می یابد. از دیگر ویژگی های این افراد آنست که کارها را تا لحظه آخر انجام نداده و نوعی نا آرامی و عدم پایداری در آنها دیده می شود. همچنین آنها دغدغه زمان تحویل کارهای خود را نداشته و کار را چندان جدی نمی گیرند.
2- اجتناب کننده ها
این دسته از افراد اعتماد به نفس کمی در تصمیم گیری داشته و سعی می کنند آنرا به دیگران منتقل کنند. همچنین از دیگر ویژگی های آنها می توان انتقاد از دیگران و قضاوت در مورد آنها باشد، بدون آنکه خود اقدامی برای اصلاح انجام داده و عملگرا باشند. آنها به کیفیت کار خود اهمیت چندانی نداده و آنچه برایشان مهم است، دیدگاه دیگران نسبت به آنهاست.
3- ناپایدارها
افراد معمولا این دسته از افراد را در گروه کمال گراها قرار داده و از ویژگی مهم آنها این است که دست به انجام کاری نمی زنند، زیرا که معتقدند نتیجه ای کافی و عالی در پی نخواهد داشت. همچنین از دیگر ویژگی های این دسته از افراد آنست که از شکست نترسیده و موفقیت و جلوه کردن در نظر دیگران را مطلوب نمی دانند، زیرا معتقدند که باعث افزایش انتظارات دیگران از آنها خواهد شد.
برچسب:
نویسنده: رضا صالحپور